Strona główna Artykuły Artykuły Wzorzec rasy Chihuahua Wzorzec rasy Chihuahua

Wzorzec rasy Chihuahua

Wzorzec wpisany do rejestru FCI pod liczbą 218
Jest to najmniejszy piesek, któremu w Meksyku przypisuje się podobne pochodzenie co w Chinach pekińczykom. Jego nazwa jest równie egzotyczna jak pochodzenie. Miał on być pieskiem pałacowym Tolteków, którzy władali Meksykiem przed Aztekami.

Do niedawna mało znany w Europie, chihuahua należy do najciekawszych i bardzo atrakcyjnych ras. Jest idealnym psem pokojowym. I chociaż jest przedstawicielem najmniejszej z ras, to jednak w swej drobnej postaci kryje dużą odporność i zdolność dostosowywania się do najskrajniejszych klimatów. Mimo że ojczyzną jego jest Meksyk, czuje się równie dobrze w północnych stanach USA i w Kanadzie, gdzie są częste i obfite opady śnieżne. Rasa ta wciąż zyskuje na popularności w Ameryce. Coraz liczniej też reprezentowana jest w Anglii i zachodnich państwach europejskich. Ostatnio ciekawą teorię o pochodzeniu tej rasy wysunęli czescy kynolodzy. Przeczą oni, jakoby w przedkolumbijskim okresie psy takie istniały w Meksyku, a przypuszczają, że bardzo małe psy, które były faworytami władców na Hradczanach, zostały wysłane jako dar dla władców Meksyku i tam zaaklimatyzowały się jako rasa meksykańska, a obecnie wracają pod nową nazwą do Europy. Nie wdając się w krytykę historycznej słuszności tej teorii, nie można jednak przemilczać, że zarówno na terenach czeskich jak i na Śląsku zachowały się podobne małe pieski chowane w domkach górniczych, nie doceniane jako samodzielna rasa i zwykle używane za nietypowe ratlerki. Ciekawe jednak jest, że te „nietypowe" rzekome mieszańce są dość wyrównane i raczej bardzo zbliżone wyglądem do chihuahua, a przecież na pewno nie były sprowadzane z Meksyku.

Charakterystyka ogólna

Cech szczególnych, odróżniających tę rasę wyraźnie od innych ras, jest kilka. Cechą najbardziej rzucającą się w oczy jest karłowaty wzrost. Trafiają się okazy ważące zaledwie 0,9 kg, inne osiągają masę do 3,5 kg. Chihuahua, nawet te najcięższe, wydają się baTdzo małe ze względu na ich krępą budowę. Na wystawach w USA eksponat nie może przekraczać 2,72 kg (6 funtów). Mimo swej karłowatości chihuahua są żywotne i ruchliwe. Bardzo inteligentne, a przy tym pobudliwe, są odważne, a nawet agresywne wobec psów wielokrotnie od nich większych. Są bardzo przywiązane do swych właścicieli i absolutnie nie tolerują obcych ludzi, dzięki temu dobrze pełnią rolę stróżów, gdyż szczekają i podnoszą alarm przy najmniejszym podejrzanym szmerze.

Głowa

Nadaje chihuahua ich typowy wygląd. Głowa poprawnego kształtu jest okrągła jak jabłko, o delikatnych policzkach i wyraźnej krawędzi czołowej. W odróżnieniu od psów innych ras odznaczają się (nawet stare okazy) istnieniem ciemiączka. Nos dość krótki i trochę spiczasty. Pożądany czarny, u okazów płowych lub jaśniejszych może być także jasny (dopuszczalne są różne kolory). U osobników barwy czekoladowej, niebieskiej lub łupkowoczarnej nos może być tego samego koloru. Oczy bardzo lśniące, pełne, niezbyt wyłupiaste i dość szeroko rozstawione. Czarne, kasztanowate, niebieskie, rubinowe lub mieniące się. U okazów płowych dopuszczalne jasne. Uszy duże i bardzo szeroko rozstawione. W czasie nasłuchiwania proste, w stanie odprężenia odchylone o 45°. Szczęka i żuchwa drobne, o delikatnych, regularnie osadzonych zębach; niepożądane silne ani wystające. Dopuszczalny niewielki przo-dozgryz, nie powodujący odsłonięcia zębów przy ich zwarciu.

Szyja

Okrągła, proporcjonalnej budowy, przechodząca łagodnie w kłąb.

Tułów

Bardzo mocny, dłuższy niż wysoki, kształtu prawie cylindrycznego, co nadaje psu wygląd wiotki i pełen wdzięku. Łopatki delikatne i wysokie, nadające klatce piersiowej smukły kształt. Zad lekki.

Kończyny przednie

Średnio wysokie i proste. Łapy nieco za krótkie i wysklepione dopuszczalne.

Kończyny tylne

Muskularne. Stawy skokowe dość szeroko rozstawione, umożliwiające zrównoważony chód. Łapy małe, palce delikatne, dobrze rozdzielone, podeszwy okrągłe, pazury długie i zakrzywione.

Ogon

Umiarkowanie długi, skręcony i noszony na grzbiecie lub lekko w bok. Włos na ogonie zharmonizowany z szatą tułowia w miarę możliwości jak najobfitszy.

Szata

U odmiany długowłosej (rzadziej spotykanej), miękka, płaska i falista. Pożądane podszycie, a na uszach frędzle. Na udach włos obfitszy niż na reszcie ciała oraz pożądana duża kryza na szyi. Uszy noszone mniej prosto niż u odmiany krótkowłosej ze względu na długie włosy, lecz nie opadające. Ogon długi i bardzo owłosiony, z piórem.

Maść

Dopuszczalne są wszystkie maści i wszystkie ich odpowiedniki (kwestia osobistego gustu), ale do najbardziej rozpowszechnionych i cenionych należą: płowa lub kasztanowata, czekoladowa, płowo-kasztanowata (dwubarwna), biała, kremowa, srebrzystopło-wa, szarosrebrzysta, czarna podpalana i jednolicie czarna.

Masa

Od 0,9 do 3,5 kg; średnio u prawidłowego chihuahua od 1,3 do 1,8 kg. Przy równej piękności wyżej ceni się mniejsze okazy.

Chody

Krótkie i drobiące.

Wady dyskwalifikujące

Ogon przycięty lub złamany, nie owłosiony. Uszy przycięte lub obwisłe. Brak uwłosienia.
kolejność oceny: masa, głowa, maść i ogon.
Obie odmiany chihuahua powinny być oceniane na wystawach odrębnie, bowiem dla każdej z nich można przyznać. odrębne wnioski o CACIB (i analogicznie też o CAC względnie u nas CWC).
Należałoby wspomnieć o jeszcze rzadziej spotykanym piesku hawańskim (FCI 250), który przypomina maltańczyka o lokowatej szacie. Oprócz umaszczenia białego występuje w kolorach od beżowego do kasztanowego, a także z czarnymi łatami.